28 | بلاگ - Masih32.com

۲۸

کوچیک تر که بودم رابطم با داداشم زیر خطر فقر بود. نه دوستاش رو میشناختم. نه میدونستم چی کار میکنه. با کی میپره. عقایدش چیه … رابطمون در حد سلام و خداحافظ بود ! این جریان تا هجده سالگی ادامه داشت تا اینکه من به یه مشکل روحی خوردم و برای اولین بار من رو با دوستاش برد شمال و به قول معروف من رو بازی داد ! اون موقع بود که دوستاش رو شناختم ، طرز فکرش رو فهمیدم و فهمیدم انگار وبلاگش یکی از پر خواننده ترین وبلاگ ها بوده و من تا اون موقع اصلاً نمیدونستم و خیلی چیزای دیگه و کلی قبطه خورد که چرا هجده سال الکی ازش دور بودم. بعد از اون رابطه مون خیلی خوب شد. هر شب یه چند کلمه با هم حرف میزدیم و میزنیم ( فکر بد نکنین البته :دی ). تا اینکه بام تهران محلی شد کل دوستای من با کل دوستای حسن آشنا بشن و همه با هم رابطه داشته باشن و دوستای قدیمیم و دوستای دانشگاهم رو با دوستای داداشم میکس کردم و چون همشون آدمهای انتخاب شده بودن خیلی خوب با هم مچ شدن و شدیم یه اکیپ باحال. این روند با اضافه شدن بچه های خوبی که میشناختیم ادامه داشت و هر کس دور و برش دوستای خوب داشت وارد جریان می کرد که بعضی شبها بام رفتمون به بیست و هفت هشت نفر میرسید ! ( ولی هیچ وقت سی و دو نفر نشد ). تولد پارسال من نقطۀ عطفی بود تو این رفاقتا… هممون بعد از تولد داشتیم از ته دل خدا رو شکر میکردیم برا رفاقتامون. بعد از اون یکی رفت ، یکی اومد ، یکی به مشکل خورد بقیه کمکش کردن ، یکی ناراحت بود هم میخندودنش ، یکی داشت بیراهه میرفت بقیه بهش فرمون دادن.

دیروز تولد حسن بود و با زحمتایی مریم کشید یه روز پر خاطرۀ دیگه تو دفتر خاطرات این اکیپ رقم خورد. جای تک تک کسایی که میشد به ما اضافه بشن و به خوشیمون اضافه کنن خالی بود. دیروز تقریباً میشد حاصل چهار پنج سال دور هم بودن و هوای هم رو داشتن رو دید. همه با محبت به هم نگاه میکردن. همه واقعاً هم رو دوست داشتن. و تنها کاری که از من بر میاد اینه که یکی از پست های اینجارو تقدیم کنم به داداشم و این اکیپ که همشون رو واقعاً دوست دارم. بازم میگم جای همۀ کسایی دوستای خوبم که به هر دلیلی نبدودن خالی بود. ( مخصوصاً NA2 )

اطلاعات این پست

تاریخ نگارش : شنبه ۳۱ مرداد ۱۳۸۸ ساعت ۱۱:۵۶ ق.ظ

نویسنده : مسیح

تعداد بازدید : 192 بازدید

دسته : دل نوشته ها